Wat waren de verrassingen tijdens het onderzoek naar leiders?
In het boek Zachte krachten in een harde wereld staan twee onderzoeken. Een onderzoek dat we begin van het millennium verrichtten in opdracht van De Baak en dat leidde tot het driedimensiemodel dat je kunt vinden in het het boek. En speciaal voor het boek hebben we 27 leiders expliciet geïnterviewd over hoe ze intuïtie ervaren en hoe ze het gebruiken in hun dagelijks werk.
Alle bevindingen staan uiteraard in het boek, maar de vraag van nu is: wat waren de verrassingen?
In het eerste onderzoek hebben wij gesproken met jonge leiders van 35-45 jaar, geïdentificeerd als ‘hipo’s’ (high potentials) door hun leidinggevenden. In het tweede onderzoek hebben wij uit ons eigen netwerk bewezen succesvolle en intuïtieve leiders geselecteerd. De leeftijd daarvan is wat hoger, zo 50-78 jaar. En toch zijn er veel meer overeenkomsten dan verschillen.
De verrassingen van het eerste onderzoek waren vooral:
- De kreet: ik doe maar wat! En toch wisten ze wat ze moesten doen.
- De bescheidenheid van de mensen en het idee: gewoon doen, buitengewoon denken!
- Dat ook hun helden bescheiden mensen waren.
- Dat ze alles afkeken en buitengewoon leergierig waren.
- Het belang van zorgen voor ‘hun’ mensen.
Jim Collins’ boek ‘Good to Great’ was net verschenen en hij was hun held. De jonge leiders herkenden veel van hun eigen idealen in zijn boodschap.
Uit het tweede onderzoek:
- Dat de meest respondenten duidelijk ‘level 5’ leiders van Jim Collins zijn en dat zij over zo’n buitengewone intuïtie beschikken.
- Heel jong waren begonnen met leidinggeven, vaak informeel.
- Wederom grote bescheidenheid.
- Groot ongeduld en leergierigheid.
- Het vermogen om op het juiste moment op de juiste plaats te zijn.
- Vaker dan je zou denken geen formele opleiding (voor de onderhavige taak) of later bijgespijkerd.
Een van de grootste verrassingen was dat veel van deze mensen hetzelfde ervaarden als ik. Ik heb me best wel vaak alleen gevoeld in mijn rol als leider en vaak niet begrepen gevoeld. En ineens had ik het gevoel dat ik niet alleen stond. Best een beetje magisch.
